بيعت مىكردند ، نيروهاى مسلّح از مصريان و عراقيها نيز با آن حضرت بيعت كردند و عربهاى مناطق ، اصحاب بدر ، مهاجران و انصار عموما با حضرت بيعت كردند و هيچ يك از خلفا چنين بيعتى شامل و گسترده نداشته‌اند و شاديها و شادمانيها عموم مسلمين را در بر گرفت چنانچه امام ، درجهء شادمانى و سرور مردم را از بيعت با حضرتش چنين توصيف مىفرمايد : ( 1 ) « شادمانى مردم از بيعتشان تا بدان پايه بود كه خردسالان به آن شاد گشتند و بزرگسالان به سوى آن شتافتند و بيماران براى رسيدن به آن ، خود را به زحمت انداختند و زنان براى آن ، پاى از خانه بيرون نهادند » . مسلمين ، به اين بيعت شاد گشتند ، زيرا اهدافشان را محقق مىساخت و آنچه را از عزت و كرامت در نظر داشتند ، برايشان فراهم مىساخت . بيعت آن حضرت در روز شنبه يازده شب از ذيحجه ( سال 35 ه ) مانده ، صورت گرفت « 1 » . ( 2 ) بزرگان صحابه در برابر گروههاى عظيم امت ، حضور يافتند و تأييد شامل و پشتيبانى كامل خود را از حكومت امام اعلام داشتند كه اين مطلب را به صورتى مفصل در كتابمان « حياة الامام الحسن عليه السّلام » بيان كرده و نيز در آن كتاب ، شرحى از ورود هيأتهايى كه براى مشاركت در شادمانى مسلمين از بيشتر مناطق اسلامى آمده و پشتيبانى خود را از بيعت با امام اعلام نموده بودند ، بيان داشته‌ايم . ( 3 ) پاكسازى دستگاه حكومت نخستين اقدام امام بلا فاصله پس از تصدى منصب رياست دولت ، معزول ساختن واليان عثمان بود كه دستگاه حكومتى را براى منافع ويژهء خود به كار

--> ( 1 ) انساب الاشراف 5 / 22 .